D66 wil pontje terug, college zwijgt

maandag 30 april 2012

In de raadsvergadering van donderdag 26 april heeft D66 gepleit voor het weer in de vaart brengen van het pontje Keereweer in de Vliet. Het college bleef daar echter tegen en wilde het er eigenlijk helemaal niet over hebben. De radiostilte komt burgemeester en wethouders beter uit. Rode draad van de avond was het volledige gebrek aan open communicatie bij het college. Dat kan volgens ons echt beter.

Commentaar van het CDA dat we het eerder hadden moeten agenderen raakte kant noch wal: in de raad van 7 februari, een week na het ongeluk, heeft D66 dat al voorgesteld. De raad was toen tegen.

Hieronder de tekst zoals door fractievoorzitter Hanne Bikker uitgesproken.

'Zo ga je toch niet met mensen om.' Als een mokerslag repeteerde dit zinnetje zich in het collectieve geheugen van de Rijswijkse raad. Deze hartekreet van de bewoners en de 'Vrienden van het pontje' zal nog lang naklinken. Maar wat D66 betreft is het een zinnetje dat nooit meer gehoord wordt. Waarom niet? Omdat wij vinden dat het bestuur er voor de burgers is, en niet, nee nooit andersom. D66 vindt dat burgers gehoord dienen te worden, sterker nog, vaak hebben mensen zelf de betere ideeën over wat er in hun buurt of wijk nodig is. Natuurlijk, binnen het haalbare en mogelijke, en altijd met een laatste afweging in de raad, maar zegt u nou zelf: wat is er leuker en eenvoudiger dan die energie en kennis van mensen te gebruiken?

Dat wethouder Jense er namens het college een andere opvatting over heeft, is eens te meer duidelijk geworden. Deze wethouder is het zicht op de werkelijkheid kwijt. En alsof dat nog niet erg genoeg is, duikt hij bij tijd en wijle (dat wil zeggen, als het hem uitkomt) achter een stapel nog te verschijnen rapporten. Maar, zeg ik tegen deze wethouder, die rapporten blijken niet meer dan de nieuwe kleren van de keizer: de rapporten zijn er helemaal nog niet, iedereen kan u zien zitten. En iedereen ziet wat er aan de hand is. Laat me dat uitleggen.

Dick Jense, met het college, wil wachten tot de onderzoeken er zijn en tot die tijd niet op de zaak ingaan. Radiostilte.

Wel is hij ter plekke, waar hij mensen nog toewenst, nadat ze hun frustraties uiten: 'Doe normaal joh!' En let wel, dit is de man die een collegeprogramma liet schrijven waarin de communicatie, de interactiviteit, de betrokkenheid van mensen niet van de lucht is. We kunnen nu wel zeggen van de gebakken lucht. 'Doe normaal joh!'

En wethouder Jense wil niet op de zaken vooruitlopen, maar doet dat toch, o nee, toch niet, ja, toch wel. In antwoorden op raadsvragen en in de krant. Zo veel opportunisme. Je zou er het heen en weer van krijgen. En je zou gaan denken dat er iets anders aan de hand is. Vraag is dan ook, wat is er aan de hand: hoe zit het met de aanbesteding, waarom is de wetouder niet direct zelf met een korte verklaring gekomen, heeft de wethouder al spijt betuigd? Waarom loopt de wethouder zelf wèl vooruit op de onderzoeken. Waarom publiceert het college zijn uitlatingen op de site van een politieke partij? Die vraag is nog niet beantwoord. Waar blijven de beloofde voorstellen voor alternatieve oplossingen? We wachten nog steeds.

De radiostilte wordt dus opeens doorbroken en per kerende post, nèt als de raad het puntje van het pontje op de agenda heeft gezet, weer ingevoerd. Hup. Alsof wij met een simpele aan-en-uitknop te bedienen zijn. Uw informatieplicht vergeten? De algemene beginselen van behoorlijk bestuur vergeten? Kan één van de collegeleden mij uitleggen waarom het college eerst niet, dan wel en nu weer niet in het openbaar durft te spreken?

Boze burgers - dat is het beeld dat geschetst wordt. Collega Braam spreekt zelfs van een pontoorlog. Oorlog nota bene. Boze burgers? Ja, en begrijpelijk. En als je iets verder kijkt, iets verder dan je politieke neus kort is en iets verder dan je bestuurlijke neus lang zou moeten zijn, dan zie je geen boze mensen, dan zie je mensen die geëmotioneerd zijn, gefrustreerd zijn, geïrriteerd zijn - of gewoon bezorgd. Dat hebben ze voldoende laten blijken.

Als je je verplaatst in de mensen met wie je te maken hebt, dan zie je vanzelf wat er aan de hand is. Dan is radiostilte niets anders dan duiken achter een stapel onderzoeken, wachten tot de wind gaat liggen. Ik vind dat niet dapper.

Het mooie is, en ik maak nu een klein uitstapje, dat het college heel goed weet hoe het moet en daar terecht trots op is: prijswinnend en zelfs de minister kwam er voor langs. Wat dan? Welnu, de bezwaarprocedure rond de WOZ is gebaseerd op de idee van prettig contact met de overheid en op de idee van procedurele rechtvaardigheid. Mensen willen eerlijk behandeld worden. Kernwoorden daarin zijn respect, vertrouwen, stem (een stem hebben , gehoord worden) en . . .. Heel praktisch, bij de WOZ bijvoorbeeld, gaat het erom mensen eerst te bellen als ze een klacht of een vraag hebben. Niet meteen het juridische pad op. Terecht noteert het college dat ook in zijn akkoord.

Maar de praktijk rond het pontje staat hier haaks op: respect, vertrouwen, gehoord worden. Het komt wethouder Jense slecht uit.

Deze communicatiepraktijk zien we ook bij college Van Hemert: een strikt formalistische benadering over formulieren en procedures, geen menselijk contact over concrete problemen en zorgen - daar komen we straks nog over te spreken.

In de antwoorden op de schriftelijke vragen van de CDA-fractie stelt het college dat de benodigde aandacht en zorg is besteed aan betrokkenen. Waaruit bestond die aandacht en zorg? Ook stelt het college dat de bewoners in april een brief zullen krijgen. Wat is de strekking van die brief?

Het pontje zelf ligt inmiddels al maanden te niksen op de gemeentewerf. Als het college werkelijk niet op de uitkomst van de onderzoeken wil wachten, waarom ligt het pontje dan niet alweer in de vliet en brengt het de mensen heen en weer? Wat ons betreft ligt het pontje er morgen weer. En wat ons betreft liggen er nog voor de zomer de beloofde alternatieven. Serieuze alternatieven.

Om kort te gaan, wij zien het volgende:

- het college zet op eigen houtje een streep door een historisch en relevant onderdeel van ons openbaar vervoer, zet op eigen houtje een streep in de begroting (die is weliswaar door ode raad goedgekeurd, en wat dit punt betreft heb ik daar spijt van)

- het college houdt zich vervolgens niet aan afspraken met belanghebbenden en raad

- het college negeert de bezwaren van omwonenden en gebruikers

- het college duikt achter een stapel nog te verschijnen rapporten, op het moment dat de waarschuwingen helaas waarheid worden

- het college verbreekt de opgelegde radiostilte en stelt die dan weer in

- het college treedt met moddervoeten zijn eigen coalitieakkoord door raad en burgers te negeren en voor dom te houden.

Zo ga je toch . . . nou ja, de rest is bekend.

[tweede termijn]

Er lag een simpele afspraak tussen college, bewoners en raad. Die is met voeten getreden. Voor D66 een zoveelste teken van de ongezonde bestuurscultuur in dit huis, in deze gemeente. Wij zitten hier om besluiten te nemen en zaken te regelen voor onze inwoners, we zijn hier door hen neergezet. Zo gaat dat in een democratie, in een goed bestuur. U als college zit er als gezagsdragers, maar u gedraagt zich als machthebbers.

Waar wethouder Jense zegt dat het pontje Keereweer maar uit de vaart moet, vragen wij ons af of het niet de hoogste tijd is dat zijn wethouderschap uit de vaart genomen dient te worden. Dat zou echt voor iedereen veel beter zijn. Dan kan dat pontje terug, kan het college in rust en in goed overleg naar alternatieven kijken en zo de stad besturen zoals het bedoeld is, zonder rekening te hoeven houden met de voorkeuren van de heer Jense.