De bocht nemen voor 3 maart!

Vanochtend heb ik met de afdelingsvoorzitter de kandidatenlijst van de plaatselijke D66 afdeling voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart ingeleverd op het stadhuis van Rijswijk. GroenLinks en Gemeentebelangen stonden voor negenen al in de hal dus een half uurtje wachten voordat Henri en ik aan de beurt waren. In een middelgrote gemeente is er nog persoonlijke dienstverlening, niet de anonimiteit van weer een andere ambtenaar achter het loket. We werden dan ook geholpen door de vriendelijke ambtenaar die op één of andere manier er altijd bij is op belangrijke momenten, zoals bij het inschrijven van mijn kinderen na hun geboorte. En minder belangrijke momenten, zoals het gehaast ophalen van een paspoort. Na bijna 20 jaar lijkt hij geen dag ouder geworden. En nog altijd even aardig met een licht ironische ambtenarenblik in de ogen. 

Inmiddels is er in Rijswijk de afgelopen 20 jaar veel veranderd en zit het stadhuis al jaren in een anonieme woontoren bij het winkelcentrum ‘In de Boogaard’. Het voormalige stadhuis dreigt al evenzo vele jaren afgebroken te worden. Ik ben nog in dat oude stadhuis getrouwd en dat voelt nostalgisch. Het is natuurlijk een beroerd gebouwde, betonnen doos uit de jaren zestig, bekleed met marmer. Ooit ontworpen door de Eindhovense architect van Buijtenen. De bouwkundige staat is slecht en de grond is veel waard. Tegelijkertijd is het gebouw een stijlicoon van zijn tijd en zou het in mijn ogen als een monument moeten blijven staan. Er wordt al zoveel cultuurhistorie vernietigd. Als we zo doorgaan blijft er in Nederland weinig staan wat ons herinnert aan de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw.

Helaas rust er nog een miljoenenschuld op het stukje grond waarop het oude Rijswijkse stadhuis staat door de onnavolgbare financiële transacties van de opeenvolgende OR-CDA-VVD-PvdA colleges. Voor de niet-Rijswijker: OR staat voor de plaatselijke leefbare partij Onafhankelijk Rijswijk die de toren van dit stadhuis in haar logo heeft staan. Indertijd was OR tegen de afbraak van het oude stadhuis en de megalomane bouwplannen van twee woontorens van meer dan 100 meter, de ‘Garden of Delights’ op dezelfde locatie. Maar ja, de collegeverantwoordelijkheid weegt zwaar en OR ging in 2006 door de bocht. Gelukkig heeft de Raad van State tot nu toe de bestemmingsplannen voor de oude stadhuislocatie verworpen. Al heeft dat de gemeente wel miljoenen gekost. Het oude stadhuis staat nog steeds (leeg).

Dat financieel amateurisme van het brede OR-CDA-VVD-PvdA college beperkt zich helaas niet tot de gebiedsontwikkeling van het oude stadhuis. En het college heeft wat doorzichtige pogingen gedaan om de zeer ongunstige ontwikkeling van de financiële situatie bij de begrotingsbehandeling over 2010 te verbloemen. Maar het is inmiddels duidelijk: er zijn nu al miljoenentekorten over de komende jaren en daar zullen de bezuinigingen van het Rijk nog bovenop komen. In de naaste toekomst zullen pijnlijke maatregelen noodzakelijk zijn om de financiën weer op orde te krijgen.

Een nieuw college mag gaan puinruimen.

Rijswijk is hier niet uniek in: in veel gemeentes hangen tekorten en bezuinigingen als een zwaard van Damokles boven de goede intenties die bij verkiezingscampagnes altijd worden uitgesproken. Thom de Graaf, burgemeester in Nijmegen, voorspelt in zijn nieuwjaarsrede dat de politieke partijen na de gemeenteraadsverkiezingen voor scherpe keuzes gesteld worden. ‘Wat zijn de kerntaken van de gemeente, wat kan beter of betaalbaarder door anderen worden gedaan, wat kunnen we samen met anderen en wat mogen of moeten we aan mensen zelf vragen? Welke coalitie er ook komt, niemand kan die keuzes ontlopen.’

Ook in mijn Rijswijk kunnen we de keuzes niet ontlopen. Ik hoop dat de plaatselijke partijen voorafgaand aan de verkiezingen duidelijk maken welke keuzes ze maken. Graag voor 3 maart de bocht nemen, niet pas daarna. Da’s wel zo eerlijk naar de kiezer toe.

Constantijn Dolmans

Deel via: