Bijdrage D66-fractie behandeling begroting 2009

donderdag 31 juli 2008

Geschreven door Gijs Verheij.  

Voorzitter,

Ik kan mij op twee onderdelen niet verenigen met de voorliggende ontwerpbegroting 2009-2013.
Deze twee onderdelen betreffen de voorgestelde extra verhoging van de OZB met 2%, die ongeveer € 180.000 moet opbrengen, en de uitgave van € 200.000 voor een jaarlijks terugkerend evenement. Dat evenement is een van de weinige nieuwe uitgavenposten op de begroting, en de extra verhoging van de OZB met 2% is dus kennelijk noodzakelijk om dat evenement te kunnen bekostigen en toch nog een sluitende begroting te krijgen.
De snel verslechterende financieel-economische vooruitzichten zijn bepaald geen omstandigheden die uitnodigen om de lasten van burgers en bedrijven extra te verhogen, en al helemaal niet voor een duur feest. Bovendien zal een dergelijke uitgave als eerste weer geschrapt worden als straks ingrijpende bezuinigingen noodzakelijk zullen zijn als gevolg van de dramatisch verslechterende economie, die er sowieso al toe zal leiden dat de verwachting dat anderen aan het evenement zullen bijdragen niet realistisch meer is te achten.
Daar komt nog bij dat hiermee wat mij betreft ook niet de juiste prioriteiten zijn gesteld. Als er dan toch € 200.000 beschikbaar is, zou ik die veel liever willen besteden aan een uitbreiding van het wijkgerichte werken, waarvoor slechts € 100.000 beschikbaar is, zonder dat er zicht op is dat dit nog zal worden uitgebreid tot de € 460.000 die benodigd is om dat echt goed van de grond te krijgen. Daarvan zouden de inwoners van Rijswijk het hele jaar plezier hebben, en het belang daarvan voor een goed bestuur van onze gemeente is veel groter dan dat van een jaarlijks terugkerend evenement.

Behalve de extra verhoging van de OZB van 2% is er ook nog een jaarlijks terugkerende extra verhoging van de OZB van 1¼%.
Die was in eerste instantie gerelateerd aan de groei van het bruto nationaal product, waarvan inmiddels natuurlijk helemaal geen sprake meer is. Daar staat tegenover dat in de ontwerpbegroting nog rekening wordt gehouden met een inflatie van 2%, terwijl die inmiddels rond de 3% bedraagt. In dat licht acht ik de extra verhoging van 1¼%, althans voor dit jaar, aanvaardbaar.

Behalve het wijkgericht werken is er nog een ander onderwerp betreffende onze relatie met de inwoners van Rijswijk dat ik heel belangrijk vind, en dat is de interactieve beleidsvorming.
Hoezeer daaraan behoefte is, bleek vorige week weer eens, toen het ontwerpbestemmingsplan Leeuwendaal op onze agenda stond en ter elfder ure nog via een amendement aan een volstrekt redelijk verzoek van een belanghebbende burger voldaan moest worden. Al vaker is gebleken - denk bijvoorbeeld aan de onbevredigende gang van zaken rond het bouwplan op de hoek van de Willemstraat en de Julianastraat - dat de raad te laat op de hoogte raakt van wat burgers vinden van gemeentelijke plannen, wat aan beide zijden tot frustraties leidt.

En de oplossing is bekend. Ik citeer uit het rapport van de werkgroep Anders:
Interactieve beleidsvorming is de oplossing voor het in een vroeg stadium meenemen van eventuele reacties van burgers. Zowel burgers als de raad moeten door het college eerder bij de beleidsvoorbereiding betrokken worden. Dit kan bijvoorbeeld door vaker te werken met startnotities. De raad kan dan de kaders voor het beleid vaststellen en burgers kunnen al in een vroeg stadium van de planvorming hun mening geven. Bij een dergelijke handelwijze wordt participatie ingebakken bij de beleidsvorming door het college. Inspraak bij de commissie of raad dient dan alleen nog als vangnet. Eigenlijk zou beleidsvorming altijd zo moeten gaan! Einde citaat.
Deze overwegingen monden uit in de aanbeveling van de werkgroep om vaker met startnotities te gaan werken, op te stellen door het college en vast te stellen door de raad, welk idee in een latere rapportage verder is uitgewerkt.

Die aanbeveling is op zichzelf uitstekend en zal zeker nog worden uitgevoerd.
De reden dat ik daar hier op terugkom is dat mij, bij nadere overweging, de toepassing van interactieve beleidsvorming alléén langs de weg van startnotities te beperkt voorkomt. Die benadering biedt geen oplossing voor kleinere projecten, zoals het bestemmingsplan Leeuwendaal en het bouwplan aan de Willemstraat, want daarvoor zullen nooit startnotities worden opgesteld.

Het is dus zaak om de versmalling tot startnotities los te laten en terug te keren tot de oorspronkelijke, brede benadering van de werkgroep Anders om toepassing te geven aan interactieve beleidsvorming, overal waar burgers bij een project betrokken kunnen zijn. Daartoe is een uitspraak van de raad nodig.

Ik stel mij dan ook voor om in tweede termijn een motie in te dienen waarin de raad het college verzoekt een nota op te stellen en aan de raad voor te leggen waarin concreet wordt uitgewerkt op welke wijze en in welke gevallen beleid c.q. plannen interactief tot stand zullen worden gebracht.